روشنی ، من ، گل ، آب

60، 59، 58 و ... . پشت چراغ قرمز گیر کردن هم برای خودش حالی داره وقتی که میدونی باید زودتر برسی . ماشالا اینقد شهر مرتب و قشنگ شده که هر جاشو کندند برای لوله ی گاز ، آب و ... . میدون شهدا هم برای خودش یه پروژه ی صد ساله هست مثل قطار شهری مشهد . هنوز تابستون تموم نشده که زوار محترم حمله ور شدند وای به حال اون روزی که دیگه تعطیلات شروع بشه . ترافیک توپ و زوارای توپ و همه کار درست و نظافت و ... . هر چی بگم کم گفتم .

مدتی دیگه کار مشاوره انجام نمیدم و میخوام استراحت کنم . اما این قضیه ناجور ذهنمو اذیت میکنه و باید بهش کمک کنم.گرچه میدونم با کمک کردن به اون انرژیم کم میشه و باید دوباره خودمو سارژ کنم. نمیدونم چرا همه فکر میکنن که من میتونم کمکشون کنم و بهشون مشاوره بدم .کی بیاد به من مشاوره بده ؟! اون ...

بالاخره زیارتشون کردیم البته با یه قیافه ی گرفته و ناراحت. صحبت شروع شد و ساعت ها طول کشید(4ساعت)کم بود اما توی این مدت حرفای مهمی زدیم.حرفایی که مال 2 سال پیش بود و حالا که دیگه کارد به استخوان رسیده بود و نیاز به کمک داشت رو به ما کرده بود .

 شخصیتِ مغرورش نمیذاشت که باور کنه اشتباه کرده و باید لحظه ای درنگ کنه . میتونم بگم که به حرف هیچکس گوش نمیداد چه برسه به من که این وسط هیچ کاره هستم نه سر پیازم نه ته پیاز خود پیازم. اگر باور میکرد که اشتباه کرده و با احساساتش راحت و بدون هیچ پروایی برخورد میکرد دیگه الان اینجوری با حرفاش فریاد نمی زد .گفت: دارم مفتی از دستش میدم! اما نمیدونم مفتی از نظر اون یعنی چی؟!

با توجه به حرفایی که میزد و کارهایی که کرده بود البته در جهت پیشبرد اهداف برای یه زندگی مشترک اما اونقدر از خودش مایه گذاشته بود که سبب شد طرف زده بشه یا اونقدر بزرگ بود که شخص مقابل کم آورده بود و ترسیده بود. نمی دونم خدا عالمه ...

نمی دونم اما حرفای منم براش موثر نبود . اما احساس کردم بعد از 4 ساعت حرف زدن( دهنم کف کرده بود) کمی فکراش سو گرفته بود و از این حالت آشفتگی خارج شده بود . میگفت که همه ی حرفای منو قبول داره اما چیزی که دلش میگه با اون چه کار میکنه . دنبال تیکه های شخصیتش میگشت . شخصیتی که توی این 2 سال هر جایی که شده بود جا گذاشته بود و حالا که دید دیگه اون آدم سابق نیست شروع کرده بود به گشتن.

کاش زن ها رو میشناخت و میدونست که باید چه طور برخورد کنه تا دیگه الان برای از دست دادنش اینقدر غمگین ،ناراحت،افسرده،خمیده و شکست خورده نشه . کمر خمیده رو به سختی میشه راست کرد . آب رفته رو نمیشه برگردوند. رسوا شدن اونم رسوا شدن یه عاشق برای یه عاشق سخته ،اما سخت از اون درک نکردن اطرافیان و زخم زبوناشون و آزار دادن .

تجربه و عشق اول مثل قمار میمونه . خوش به حال کسی هست که گوش شنوا و چشم بینایی داشته باشه و اونقدر مغرور نباشه که فکر کنه عقل کل هست و همه چیزو میدونه .

راستش بعد از حرف زدن باهش دلم ناجور گرفت؛ چون نمیتونستم کمکش کنم مگر این که به افکارش سروسامون بدم تا بهتر فکر کنه . وقتی نمیتونم به کسی کمک کنم دلم اینقدر میگیره اما نمیدونم چرا . من که هر چه در توانم باشه کمک میکنم حتی تا اعصابم هم حاضرم باشم .اما وقتی دنبال هدف خودش بود دیگه کاری از من بر نمیامد .

همیشه گفتم همیشه باید خندید حتی خنده ای که واقعی نباشه.چون این خنده به یه خنده واقعی تبدیل میشه و انرژی خوبی میده .اما نمیدونم چرا بعضی ها حیفشون میاد بخندن یا یه لبخند روی لبشون باشه و فقط دوست دارن که یه قیافه ی جدی و سرسخت داشته باشند تا چی بشه نمیدونم. خودم در هر شرایطی خندیدم چه شادی چه غم و غصه و به نتیجه ی خوبش هم رسیدم .

در نهایت هم با هم رفتیم و بدرقشون کردیم . امیدوارم تصمیم درستو بگیره و دیگه خودشو داغون تر از این نکنه . دل مثل چینی میمونه وقتی میشکنه دیگه نمیشه تیکه هاشو به هم چسبوند .اگر هم بشه دیگه اون دل سابق و بی پروا نیست .

بالاخره قضیه خودمونو( کیو؟!) به مامان گفتم البته نمیدونم چی شد که گفتم .خودش پرسید منم بهش اطلاعات دادم.کاری که باید بالاخره روزی انجام میشد حالا از زبون خودم .ایول به این همه شهامت (بابا تو دیگه کی هستی؟!). مامان جون هم تشریف بردند با باباجون گفتند و نمیدونم والله آخرش چی میشه .فقط میدونم که ختم به خیر میشه.

امروز که دانشکده رفتم دلم کلی باز شد.چون دوستای خیلی خوبم که دیگه فارغ شده بودند و اثری ازشون نبود را دیدم و کلی از دیدنشون خرسند شدیم .ایشالا باز زیارتشون میکنیم!

60 روز دیگه باید دوباره تشریف ببرم .خدا کنه دیگه نیازی به چیزی نباشه و تموم بشه .

دوست عزیزمون آقای جلالی از قضا براشون اتفاقی افتاده و داستانشون در پی آب گرفتگی خونه مثل اینکه پاک شده و دیگه حالا خبری از داستان جدید نیست . البته به گفته ی خودشون نیاز به دلداری دارند و واقعا بهش حق میدم . بعضی وقتا میشه که اگر بخواد بد بیاد پشت سر هم میاد و آدمو مونده میکنه و نیاز به همدردی و دلداری داره .

دلم برای پست های روانشناسیم تنگ شده .....

اگر تمامي ما قدرت جادويي خواندن افکار يکديگر را داشتيم نخستين چيزي که در دنيا از بين مي رفت عشق بود. (برتراند راسل(

آنان که گذشته را به خاطر نمي آورند مجبور به تکرار آن هستند. (جرج سانتايانا(

جامعه مثل آب نمک است شنا کردن در آن بد نيست اما بلعش وحشتناک است ( سايمن استرانسک(

هرگز به دوستانت کاستي هايشان را در جمع نگو چون ممکن است عيوب خود را برطرف کنند اما مطمئنن هيچگاه تو را به خاطر اين تذکر نمي بخشند ( لوگان پارسال اسميت)
يک مرد بدون زن مثل ماهي بدون آب است اما يک زن بدون مرد مانند يک ماهي بدون دوچرخه است .(گلوريا استاين )

خدایا!

مگذار از یاد ببرم

آنکه به جست و جوی شادی ست

باید دیگران را شاد کند.

آنکه دیگران را متبرک می گرداند

خود متبرک می شود.

و آنکه به دیگران آسیب می رساند

به خود زخم زده است.