جزر و مد

جایگاه ما در جامعه و مخصوصا در میان آدمهای دوروبرمون بسته به نوع رفتار و برخورد ماست. ما آدمها همیشه دوست داریم که بدونیم دیگران در مورد ما چی فکر میکنند و احساسشون نسبت به ما چیه؟!

خیلی وقتا میشه که عملی انجام بدیم و بواسطه ی اون بالاتر کشیده بشیم . گاهی هم با یه اشتباه یا هر چیزی که باعث بشه ظاهرا شکست بخوریم پایین بیام و نگران خودمون بشیم . همه  از شکست می ترسند نه به خاطر خود شکست بلکه به خاطر عواقبی که در پی داره و همچنین عوض شدن بینش دیگران نسبت به ما. پیرزوی یعنی یک پله به بالا و شکست یک پله به پایین ،اما این شکست میتونه پله های زیادی رو که باید بعدها طی کنیم ،رد کنه و کار مارو جلو بندازه .

چشمها ،گوش ها و حواس  به ما دروغ نمیگن .بعضی وقتا بواسطه ی اتفاقی که در آینده ای نزدیک (1 یا دو ماه دیگه) میخواد بیفته یک نوع استرس دلهره و فکرای عجیب و غریب پیش میاد که اگر جلوشو نگیریم مثل یه خزنده همه ی وجودمونو  پر میکنه و رهایی ازش سخته . نگران بودن با در فکرش بودن و جوانب را سنجیدن فرق داره . اگر برای هر تصمیمی که بخوایم بگیریم کمی به محیط پیرامونمون توجه کنیم و بتونیم نیروهای خوب رو جذب کنیم ،میشه خیلی از اتفاقهای احتمالی رو رد کرد و تقریبا به راحتی رسید نه راحت راحت .

خیلی ها برای این که خودشونو راحت کنند و توجیه کنند به بخت و اقبال رو میارن و هر اتفاق چه خوب چه بد رو به گردن شانس و بخت میندازن و هیچگونه زحمت به خودشون نمیدن تا فکرشون و خودشون رو عوض کنند تا بتونن ترقی کنن . سرنوشت انسانها تماما در دست خودشون نیست. اما این به این معنا نیست که هر چی اتفاق میفته از کنترلشون خارجه و اونها فقط باید شاهد اتفاق افتادنشون باشند. زندگی ،آینده و سرنوشت ما با اعمال و فکرهای ذهنمون(ضمیر باطنمون ) ساخته میشه .

شاید باور نکنید . اما برای رسیدن به هر چیزی فقط کافیه که بهش فکر کنی و اونو در واقعیت ببینی و برات ملموس باشه . این کار خیال بافی نیست بلکه دستور دادن به ضمیر باطن هست. ضمیر باطن مثل یه خاک حاصلخیز میمونه که منتظر بذر برای کشت هست . فکر ما بذرهای اون هست و افکار منفی و نگرانی ها و استرس ها آفت های اون هست . شما هر چه قدر هم که تلاش کنید که بکارید اما باز فکرای منفی کنید مطمئن باشید هیچی بدست نمیارین و با خودتون میگین که من اصلا شانس ندارم. جمله ای که ظاهرا همه ی مشکلاتو حل میکنه  .

اگر بتونیم در زندگی به بزرگترهامون اعتماد کنیم و فقط به فکر خودمون که فکر میکنیم صد در صد درسته اعتماد نکنیم ، میشه روزنه های جدید را هم دید .

با گذشت سالها یه خاطره تبدیل به یه تجربه میشه و این تجربه شاید دیگه امروز به کار خودمون نیاد . شاید به درد فرزندانمون یا دوستانمون بخوره .شاید هم هیچوقت به کار نیاد. تجربه وقتی ارزش داره که به درد کسی بخوره و گره ی افکارو باز کنه . نباید تجربه رو دوباره تجربه کرد .

برای رسیدن به خواسته و آرزوها در عین تلاش باید صبر و استقامت هم  داشت. افرادی که امروز میکارن و فردا منتظر هستند که دِرو کنند ،موفق نیستند و همیشه از زندگی و دیگران شکایت دارند و هیچوقت عیب رو درون خودشون نمی بینند. اما آدمهایی که علاوه بر سعی و تلاش ، صبر و استقامت و توکل به نیرویی بزرگتر بکنند ،میدونند که کارشون یه روز به بار میشینه و زحماتشون هدر نمیره . اینها همیشه یه آرامش درونی دارند و از چیزی نمی ترسند  چون میدونند که تلاش خودشون را کردند و از هیچ چیز دریغ نکردند.

 

خداوند از خواسته های دل باخبر است ولی دوست دارد نیازها به پیشگاهش عرضه شود . پس هرگاه دعا می کنی تمام حاجت هایت را نام ببر.

پ.ن: اینم یه پست روانشناسی ...

هميشه افرادي هستند كه تو را مي‌آزارند، با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و فقط مواظب باش كه به كسي كه تو را آزرده، دوباره اعتماد نكني.

خود را به فرد بهتري تبديل كن و مطمئن باش كه خود را مي‌شناسي قبل از آنكه شخص ديگري را بشناسي و انتظار داشته باشي او تو را بشناسد.

زياده از حد خود را تحت فشار نگذار، بهترين چيزها در زماني اتفاق مي‌افتد كه انتظارش را نداري.

بهترين نعمتهاي خداوند و بزرگترين سرمايه انسان عقل و خرده است.

امروز که قامت ها موزن است خون ها گرم و قلبها زنده است بايد براي فرداي سخت انديشه کرد.

خدایا!

زندگی ام چون زورقی ست

دستخوش طوفان.

تو زورقبان منی!

زورقم را به تو می سپارم،

آن را به هر جا که می خواهی ببر.

 

نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت 17:42 توسط محبوبه| |