جزر و مد

با من از رسم زمونه نگو

با من از رفتن یا نرفتن نگو

با من از خیال و رویا نگو

با من از اون چه که هست بگو

پ.ن : تا کی خودمونو گول بزنیم و چشمامونو ببندیم به امید روزی که می آید؟!؟

کاش مي دانستيم: زندگي با همه وسعت خويش، محفل ساکت غم خوردن نيست، حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نيست، زندگي خوردن و خوابيدن نيست، اضطراب و هوس ديدن و ناديدن نيست، زندگي جنبش و جاري شدن است، زندگي کوشش و راهي شدن است، از تماشاگه آغاز حيات، تا به جايي که خدا مي داند