جزر و مد

سلام زندگی ... بازم یه صبح دیگه ... اما این صبح یه فرق کوچیک داره و این هست که من بهتر شدم ... خیلی بهتر ... حالا میتونم همه چیزو بهتر ببینم ... حالا میتونم تصمیم بگیرم ... من نمیگم من فقط مشکل دارم ... من نمیگم همه خوشبختن و من بد بخت ... من نمیگم که توانایی رو به رو شدن با مشکلات و ندارم ... من قوی هستم و اگرم نباشم باید بشم  ... زندگی راه درازی داره ... همیشه تا تونستم خندیدم ... چون معتقدم این خنده ی من اگر چه ظاهری باشه اما میتونه سر آغاز خنده های واقعی باشه ... اینم میدونم که هیچوقت تنها نیستم  ... پس جای درنگی نیست ... باید ادامه داد ...

نوشته شده در شنبه پانزدهم مهر 1385ساعت 8:49 توسط محبوبه| |